زنان پیشرو 2

برشی از کتاب:

زهره اعتضادالسلطنه
متولد ۱۳۴۱ / تهران
معلم هنرمند و ورزشکار

وقتی زهره به دنیا آمد با خیلی از بچه‌های دیگر تفاوت داشت؛ او دست نداشت، اما در عوض دو پای توانا داشت وقتی چهار ساله بود، مادرش مدادی را لای انگشتان پای او گذاشت و به او گفت بنویس! در ابتدا زهره فکر میکرد از پس این کار بر نمی‌آید اما تلاشش را کرد و ...شد بعد از آن مادرش به او کمک کرد یاد بگیرد کارهایش را به جای دست با پاهایش انجام دهد زهره رفته رفته آموخت با کمک پاهایش غذا بخورد لباس بپوشد و حتی بنویسد. وقتی زهره هفت ساله شد به او اجازه ندادند به مدرسه عادی برود. مادرش تصمیم گرفت برایش معلم خصوصی بگیرد. بعد از یکی دو سال سرانجام خانواده ی زهره موفق شدند او را در مدرسه ی ویژه ی کودکان معلول ثبت نام کنند. زهره تا کلاس پنجم در این مدرسه درس خواند. در امتحانات نهایی کلاس پنجم درخواست کرد به او دقیقا به اندازه ی بقیه‌ی بچه ها وقت بدهند او موفق شد با نمرات ممتاز قبول شود به این ترتیب، از دوره ی راهنمایی توانست در مدرسه عادی درس بخواند.
زهره بعد از گرفتن دیپلم در همان دبستانِ خودش معلم ناشنوایان شد. او با لب خوانی و با کمک پاهایش با زبان اشاره به کودکان ناشنوا درس میداد موفقیت در این شغل به زهره انگیزه ی زیادی داد او تصمیم گرفت در کنار کارش هنرهای مورد علاقه اش را هم یاد بگیرد. پس در کلاس خوش نویسی ثبت نام کرد در آن کلاس با دوستانی آشنا شد که شرایطی شبیه به او داشتند. یک بار که به دیدن نمایشگاهی در موزه ی هنرهای معاصر رفت، زنی را دید که با دهانش نقاشی میکرد او از زهره پرسید «دوست داری مثل من نقاشی کنی؟» زهره هم گفت: «آرزویم» است! زهره اصول طراحی را از او یاد گرفت و به مرور نقاش حرفه ای شد. زهره آثار نقاشی اش را تاکنون در بیش از شصت نمایشگاه داخلی و ده نمایشگاه خارجی در کشورهای سوریه ،لبنان ،قطر ،دبی، چین، تایلند و مکه برای نمایش و فروش گذاشته است. او علاوه بر نقاشی، گل سازی، فرش بافی و آشپزی نیز میکند. همچنین در ورزش پینگ پنگ مهارت دارد و در مسابقاتش موفق به کسب مقام شده است. زهره چهارده سال به کار معلمی ادامه داد و بعد برای پرستاری از پدر و مادرش بازنشسته شد. حالا در منزل به کودکانی که شبیه خودش هستند یاد میدهد که با پاهایشان مثل دو دست کار کنند. او میگوید: «باورم این است که وقتی آهنی آبدیده شود با ارزشتر می شود. هر چقدر انسان دچار سختی شود آبدیده و ارزشمندتر می.شود افرادی که با سختی به جایی رسیده اند تبدیل به الگو میشوند.»