مرزبان نامه

برشی از کتاب:

گرگ نادان و بزغاله‌ی دانا

در نزدیکی دشت سرسبزی روستایی بود که چوپانش هر روز صبح گله‌های اهالی روستا را به دشت می‌برد تا از علف‌های تازه بخورند و شیر تازه و مقوی داشته باشند و هنگام عصر آن‌ها را به روستا برمی‌گرداند. در نزدیکی دشت کوهستانی بود و گرگی بدجنس در آنجا زندگی می‌کرد و همیشه در کمین بود تا حیوانات بی‌پناه را شکار کند. یک‌روز صبح گرگ بدجنس هرچه صبر کرد حیوانی را برای شکار پیدا نکرد. گرسنه به طرف کوهستان می‌رفت که گله‌ی گوسفندان روستا را دید و با خوشحالی در گوشه‌ای کمین کرد تا شاید گوسفندی از گله جدا شود و به طرف او بیاید ولی چوپان با هوشیاری مراقب گله‌اش بود و انتظار گرگ فایده‌ای نداشت. عصر که گرگ با ناامیدی به طرف لانه‌اش می‌رفت ناگهان چشمش به بزغاله‌ی کوچکی افتاد که دور از گله و به‌تنهایی مشغول خوردن علف بود. گرگ بدجنس که دید بزغاله دور از گله مشغول چراست، به طرف او رفت.

بزغاله‌ی بیچاره با دیدن گرگ بدجنس خیلی ترسید و سرش را بالا گرفت ولی فهمید که چوپان و دوستانش به طرف روستا رفته و او تنها مانده است. با خودش گفت: «برای نجات جانم باید این گرگ بدجنس را فریب بدهم.»

پس چند قدم به طرف گرگ رفت و به او سلام کرد و گفت: «من از طرف چوپان گله این‌جا آمدم چون امروز تو به گله‌ی ما حمله نکردی و گوسفندان با آرامش از علف‌های تازه‌ی دشت خوردند او هم برای تشکر از تو مرا این‌جا فرستاد تا غذای امروزت باشم و گفت: «که قبل از این‌که مرا بخوری حتماً برایت آواز بخوانم تا از صدای خوب من لذت ببری و اشتهایت برای خوردن من بیشتر شود.» گرگ نادان که از شنیدن حرف‌های بزغاله خیلی خوشحال شده بود بدون این‌که فکر کند از او خواست بهترین آوازش را بخواند.
بزغاله‌ی زیرک که این حرف را شنید با صدای بلند شروع به خواندن کرد و آنقدر سروصدا کرد که چوپان صدایش را شنید و با عجله به طرف صدا رفت. وقتی که گرگ و بزغاله را دید با چوپدستی‌اش به گرگ حمله کرد و آنقدر او را کتک زد که گرگ پا به فرار گذاشت و بزغاله به سلامت به همراه چوپان به میان گله و دوستانش برگشت.