هزار و یک شب 2

برشی از کتاب:

سالها پیش پادشاهی مسلمان و عادل به نام "شهرمان" در شهری به نام "طیر" حکومت میکرد.
او پیر شده بود و فرزندی نداشت. پیرمرد خیلی دعا میکرد که خداوند پسری به او بدهد تا جانشینش شود؛ سرانجام روزی همسرش به او خبر داد که باردار شده است پادشاه که خیلی خوشحال شده بود به خاک افتاد و خداوند مهربان را سجده کرد.
نه ماه گذشت و پسری زیبا به دنیا آمد. ملک شهرمان نام پسر را قمر الزمان نهاد قمرالزمان بسیار زیبا بود. پدر تا توانست در تربیت و تعلیم فرزند کوشید.
سالها میگذشت و هر سال قمرالزمان بزرگتر و داناتر و زیباتر میشد.
قمر الزمان حالا بیست ساله شده بود او روزی نزد پادشاه رفت و دستان پدر را بوسید و گفت:
«اگر پدر صلاح بدانند، میخواهم به سفر بروم و شهرها و کشورها را ببینم تا بر تجربه هایم افزوده شود!»
ملک شهرمان: «هرچند دوری تو برایم بسیار دشوار است اما من نیز با تصمیم تو موافقم؛ هیچ چیز چون سفر انسان را پخته نمیکند.»
قمر الزمان: «از پادشاه سپاسگزارم که اجازه دادند.»
ملک شهرمان: «پسرم حالا که میروی مراقب خود باش و خدا را ناظر بر خود بدان و هیچگاه خطایی مرتکب نشو و بدان که چون خدا را در نظر داشته باشی هیچ اتفاق بدی برایت نمی‌افتد.»
قمرالزمان دست پدر را بوسید و رفت تا برای سفر آماده شود. فردا صبح قمر الزمان آماده حرکت شد. ملک شهرمان تا دروازه ی قصر او را همراهی کرد و قمرالزمان را در آغوش گرفت و گفت: «به خدا میسپارمت پسرم.»
چشمان پدر و پسر تر شد قمرالزمان با اسبش به راه افتاد.

قمرالزمان روزها و روزها از دشت ها و بیابان ها و جنگل ها گذشت تا به کنار دریا رسید. آنجا سوار کشتی شد و به راه خود ادامه داد. کشتی به سوی سرزمین روم می‌رفت...