مجیستریوم 1 آزمون آهنی

برشی از کتاب:

"کال کوچک ترین اطلاعی ندارد که قرار است در «آزمون آهنی» با چه چیزی روبرو شود؛ همین قدر میداند که اگر در آزمون پذیرفته شود، در «مجیستریوم» دانش آموز جادوگری خواهد شد. مشکل فقط اینجاست که در سراسر زندگی کال به او گفته اند که از جادو دوری کند؛ به همین دلیل، او تا میتواند تلاش میکند که تا جا دارد گند بزند؛ اما آخر سر در آزمون مردود شدن مردود میشود. حالا او ناگریز است وارد مجیستریوم شود؛ مدرسه ای که از آنچه در خیالش می گنجید، بسیار مهیج تر و شیطانی تر است... "

"مردی که با زحمت و تقلا از سطح سفید یک کوه یخی بالا میرفت تقریباً شبیه مورچه‌ای بود که با مشقت بر لبه‌ی بشقاب غذا حرکت می‌کند.
از آن ارتفاع خرابه‌های اطراف شهر لارینکونادا در زیر پاهایش شبیه لکه‌هایی پراکنده بود؛ هرچه بیشتر ارتفاع میگرفت باد هم شدیدتر میشد و گردِ برف را به سر و صورتش میپاشید و تارهای خیس موهای سیاهش را منجمد میکرد.
با وجود عینک کوه نوردی کهربایی رنگی که به چشم داشت باز هم به خاطر شدت انعکاس نور غروب مدام پلک میزد.
با اینکه تنها تجهیزات مرد، قلاب و یک تبر یخ‌شکن بود و نه از طناب استفاده می‌کرد نه از قرقره‌ی جادستی باز هم از سقوط نمیترسید؛
او آلاستر هانت بود؛ یک جادوگر.
سر راهش هنگام صعود دیواره‌ی منجمد کوه یخی را زیر دستش شکل و حجم می‌داد.
هر سانتی متری که بالا میرفت دستگیره و قلاب‌های جای پا در دیواره‌ی یخی ظاهر میشدند.
در میانه‌های کوه یخی وقتی بالاخره به غار رسید نیمی از بدنش یخ زده بود و آن قدر قدرتش را برای رام کردن سرکش ترین عنصریها مصرف کرده بود که دیگر نایی نداشت.
استفاده از جادوی شخصی آن هم این طور پیوسته  شیره ی جان آدم را می کشید؛ اما آلاستر حتی جرئت نداشت سرعتش را کم کند"